سابقه و هدف: تأثیر پارامترهای مختلف بافتی (T1 و T2 و دانسیته پروتونی) در ایجاد کنتراست تصاویر متداول (Magnetic Resonance Imaging)MRI ، گاهی اوقات باعث نامرئی و غیر قابل تشخیص شدن بعضی از ضایعات به خصوص ضایعات کوچک در ماده سفید ظاهرا طبیعی بیماران مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس (MS) می گردد. با توجّه به اینکه هر یک از بافت های مختلف مغز دارای T1 و T2 خاص خود می باشند و در اثر ضایعات متفاوت این مقادیر تغییر می کنند، احتمالا می توان به وسیله ایجاد تصاویر خاص MRI با کنتراستی بر اساس هر یک از زمان های آسایش T1 و T2 به تنهایی و سپس اندازه گیری زمان های آسایش، این تغییرات (ضایعات) را تشخیص داد. لذا به منظور تعیین رابطه ابتلا به مالتیپل اسکلروزیس با زمان آسایش MR بافت مغزی این تحقیق انجام گرفت. مواد و روش ها: تحقیق با طراحی موردی- شاهدی روی 15 بیمار مبتلا به MS و 15 نفر گروه شاهد آنها انجام گرفت. تصویربرداری با MRI مرکز تصویربرداری امام خمینی (مدل Picker با قدرت 1.5 تسلا) انجام گرفت. با بهینه سازی زمان های بین پالسی جهت رسیدن به حداقل خطا از دو توالی اسپین اکو برای ایجاد تصویر Map T2 و یک جفت توالی اینورژن ریکاوری / اسپین اکو برای ایجاد تصویر T1 Map استفاده گردید. سپس با اندازه گیری مقادیر T1 و T2 بافت های مختلف مغز از روی این تصاویر، زمان های آسایش این بافت ها در دو گروه مقایسه شد. یافته ها: نه تنها زمان آسایش T1 و T2 در پلاک های کل مغز به طور قابل ملاحظه ای افزایش می یابد بلکه این مقادیر به خصوص T2 در بافت های سفید ظاهرا طبیعی به طور معنی داری افزایش نشان می دهد (T1 بین 2.99 و 10.23 درصد با P<0.01 و T2 بین 5.06 و 16.21 درصد با P<0.037) در عوض در بافت های خاکستری ظاهرا طبیعی، زمان آسایش T2 کاهش معنی داری می یابد. نتیجه گیری : می توان از میزان افزایشT1 و T2 بافت سفید ظاهرا طبیعی و کاهش T2 بافت خاکستری ظاهرا طبیعی به عنوان الگوی تشخیصی برای بیماران MS استفاده نمود.

در مقاله کنونی، روش Transfinite Elements برای حل مساله ترموالاستیسیته دوبعدی بکار گرفته می شود. نتایج تحلیل مساله نیم فضای دو بعدی برای تئوری کلاسیک کوپل و تئوری ترموالاستیسیته با یک و دو relaxation time یا تئوریهای Lord-shulman (L-S) و Green-Lindsay (G-L) مقایسه می شوند. معادلات حوزه زمان با تبدیل لاپلاس به حوزه فرکانسی منتقل شده و با اعمال روش اجزا محدود روی آنها مقادیر گرهی در حوزه تبدیل یافته لاپلاس حاصل می گردند. به کمک تبدیل معکوس، نتایج به حوزه زمان منتقل می شوند. در انتها ضمن مقایسه نتایج سه تئوری کلاسیک و هایپربولیک، این نتایج مورد بحث و بررسی قرار می گیرند. از نتایج بدست آمده مشاهده می شود که تئوری کلاسیک، تنشهای کششی بزرگتری را برای نقاط قبل از پیشانی موج و تئوریهای L-S و G-L تنشهای فشاری بزرگتری را برای نقاط بعد از آن پیش بینی می کند. همچنین، در مکان پیشانی موج ترموالاستیک، دمای بزرگتری در نتایج تئوریهای مدرن نسبت به تئوری کلاسیک مشاهده می گردد.

روش رهایی پویا راهکار تکراری حل سامانه معادله ها است. در این مقاله، گام زمانی نوینی برای روش رهایی پویا رابطه سازی خواهد شد. روش پیشنهادی با کمینه کردن نامیزان هر تکرار، گام زمانی در دسترس قرار می دهد. کارایی این رابطه سازی با نگره های ریاضی و نمونه های عددی بررسی می شود. ثابت می شود که استفاده از گام زمانی بهینه مرتبه همگرایی روش رهایی پویا را در تحلیل های خطی و ناخطی به ترتیب، به بی نهایت و دو افزایش می دهد. برای سنجش عددی روش پیشنهادی نیز سازه های صفحه ای همگن و قاب خمشی با رفتارهای خطی و ناخطی هندسی تحلیل می شوند. نمونه های عددی نشان می دهند که استفاده از گام زمانی بهینه شمار تکرارهای همگرایی روش رهایی پویا را کاهش می دهد، به سخن دیگر، هزینه و زمان تحلیل کاهش می یابد. در نتیجه، رابطه سازی پیشنهادی برای گام زمانی بهینه کارایی ریاضی و عددی بالاتری نسبت به دیگر روش های متداول (گام زمانی ثابت) دارد، به گونه ای که سبب افزایش قابل توجه نرخ همگرایی روش رهایی پویا می شود.

هدف از مطالعه پیش رو، بررسی اثر جهت اعمال میدان مغناطیسی به دو صورت یکنواخت و غیریکنواخت بر انتقال حرارت سیال نیوتنی و غیرنیوتنی با مدل توانی با استفاده از روش شبکه بولتزمن با زمان آسایش چندگانه است. شبیه­سازی با نوشتن کد رایانه­ای به زبان فرترن صورت پذیرفته است. جابجایی طبیعی درون محفظه­ای دو بعدی حاوی مانع لوزی شکل ایجاد می­شود که این مانع در سه حالت دمایی مختلف بررسی می­شود. دیواره سرد محفظه در سه شکل صاف، منحنی و مورب ارزیابی می­شود. نتایج نشان می­دهد، افزایش عدد رایلی و کاهش شاخص توانی و عدد هارتمن سبب افزایش قدرت جریان و میزان انتقال حرارت می­شود. طراحی دیواره به صورت صاف به طور میانگین در حدود 70 درصد قدرت جریان و 30 درصد انتقال حرارت را افزایش می­دهد. قرارگیری مانع در دمای ثابت سرد به طور متوسط سبب افزایش 20 درصدی عدد ناسلت متوسط می­شود. اثر میدان مغناطیسی برای دیواره صاف بیشترین و برای دیواره مورب کمترین است و این اثر با افزایش شاخص توانی کاهش می­یابد. در حالت کلی، غیریکنواخت اعمال کردن میدان مغناطیسی در حدود 10 درصد عدد ناسلت متوسط را افزایش می­دهد و منجر به افزایش قدرت جریان می­شود. نتایج نشان می­دهد تأثیر شکل دیواره و نوع اعمال میدان مغناطیسی برای سیال ضخیم­شونده، ناچیز است. کاهش بیشتر قدرت جریان و عدد ناسلت متوسط با اعمال میدان مغناطیسی به صورت افقی مشاهده می­شود.

در ایالات متحده آمریکا، تروما شایع ترین علت مرگ و میر زیر 40 سال می باشد و حدود نیمی از مرگ و میر آن، مربوط به ضربه سر است. در بیمار با آسیب دیدگی حاد، توجه به راه هوایی، علایم حیاتی، قفسه سینه، خونریزی و بی حرکتی ستون فقرات، قبل از مغز اهمیت دارد.بازآموزی مواجهه با ضربه متعدد و ضربه سر برای کلیه کارآموزان، کارورزان، پزشکان عمومی، دستیاران و متخصصین رشته های جراحی توصیه می شود.اهداف مقاله:1- افزایش آگاهی به اهمیت راه هوایی، تنفس و گردش خون در تروما.2- مخاطب بتواند نحوه برخورد به آسیب راه هوایی، تنفس و گردش خون در تروما را بیان کند.3- افزایش آگاهی به جایگاه جراحی عمومی و جراحی مغز و اعصاب در تروما.4- مخاطب بتواند نحوه برخورد به آسیب دیدگی های مغز را بیان کند.با مطالعه دقیق این مقاله، مخاطب باید بتواند به حداقل 80 درصد سوالات مطرح شده پاسخ درست بدهد.

زمینه و هدف: بیماری مولتیپل اسکلروزیس یک بیماری التهابی مزمن و اتوایمون است که منجر به ناتوانی های پیشرفته و سبب کاهش فعالیت های روزانه و عملکرد فرد می شود. این بیماری با طیف وسیعی از نشانه های جسمی بروز می یابد. این مطالعه به منظور تعیین اثر تن آرامی بر نشانه های جسمی زنان مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس انجام شد.روش بررسی: در این کارآزمایی بالینی 50 زن مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس به صورت تصادفی در دو گروه 25 نفری کنترل و مداخله قرار گرفتند. در گروه مداخله تکنیک تن آرامی (ترکیبی از تکنیک جاکوبسن و بنسون) طی 4 هفته، دو بار در هفته به مدت 40 دقیقه برای هر بیمار انجام شد. گروه کنترل تحت دریافت مراقبت و درمان های معمول دارویی طبق دستور پزشک معالج قرار گرفت. داده ها بااستفاده از مقیاس سنجش شدت خستگی (FSS) و مقیاس عددی درد (NRS) قبل، بلافاصله و دو ماه بعد از انجام مطالعه در گروه ها جمع آوری شد.یافته ها: میانگین نمره شدت خستگی در سه بار اندازه گیری (قبل، بلافاصله و دو ماه بعد از مداخله) یکسان نبود و روند زمانی بر نمره شدت خستگی موثر بود (P<0.05). قبل از مداخله تفاوت آماری معنی داری بین میانگین نمره خستگی دو گروه یافت نشد، اما بلافاصله بعد از مداخله و دو ماه پس از مداخله میانگین نمره خستگی به طور معنی دار کمتر از قبل بود (P<0.05). میانگین نمره شدت درد در سه بار اندازه گیری یکسان نبود و روند زمانی بر نمره شدت درد موثر بود (P<0.05). میانگین نمره شدت درد به مرور زمان در گروه تن آرامی نسبت به گروه کنترل کاهش بیشتری داشت. هر چند میانگین نمره شدت درد بین دو گروه قبل، بلافاصله و دو ماه پس از مداخله تفاوت آماری معنی دار نداشت.نتیجه گیری: تکنیک تن آرامی به عنوان یک روش کم هزینه، ایمن و ساده در کاهش خستگی و درد بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس موثر است.

در این مقاله، گام زمانی جدیدی برای روش رهایی پویا ارایه می شود. برای محاسبه گام زمانی، نیروی نامیزان هر تکرار کمینه می شود. محاسبه مرتبه همگرایی، برتری روش پیشنهادی را به صورت ریاضی نشان می دهد. از سوی دیگر، تحلیل خرپاهای مستوی و فضایی، کارایی این روش را به صورت عددی ثابت می کند. در اینجا رفتار غیرخطی هندسی مورد نظر است. افزون بر این، درستی روال پیشنهادی، که با نتیجه های گسترده حاصل از برنامه رایانه ای نویسندگان بررسی شده، با چند نمونه نشان داده می شود

مقدمه: از جمله مشکلات شایع زنان میان سال و کهن سال Pelvic relaxation می باشد. تشخیص این تغییرات با بروز علایم به وسیله معاینه فیزیکی صورت می گیرد. مقاله های متعددی به نقش سونوگرافی Transvaginal و Perineal در تشخیص Pelvic floor muscle dysfunction تاکید داشته است. اما با توجه به معمول تر بودن سونوگرافی Trans abdominal به عنوان یک روش غیر تهاجمی، معمول و راحت، در صورت توانایی در تدوین روش سونوگرافی و ثبت معیارهایی برای تشخیص این تغییرات، این معیارها می تواند در گزارش معمول سونوگرافی های Trans abdominal ذکر شود و تشخیص زودهنگام و پی گیری آسان تر تغییرات در عملکرد و قدرت عضلات کف لگن را مورد توجه قرار دهد. هدف از انجام این مطالعه، تعیین ارزش سونوگرافی Trans abdominal در تشخیص Pelvic relaxation بود.روش ها: این مطالعه مقطعی به صورت مورد شاهدی دو سو کور انجام شد. 100 نفر خانم بالاتر از 30 سال، که به درمانگاه اورولوژی بیمارستان نور اصفهان مراجعه کرده بودند، توسط ارولوژیست مورد معاینه قرار گرفتند و وجود یا عدم وجود پرولاپس آن ها را به دو گروه مورد و شاهد تقسیم کرد. سونوگرافیست بدون اطلاع از این که مراجعین از کدام گروه هستند، موارد قرار گرفتن مثانه زیر سمفیز پوبیس و در صورت وجود اندازه آن، حجم ادرار در مثانه، حجم باقی مانده ادرار در مثانه پس از ادرار کردن، ضخامت دیواره مثانه و هیدرونفروز کلیه ها را مورد بررسی قرار داد. یافته های سونوگرافی با یافته های معاینه بالینی مورد مقایسه قرار گرفت و نتایج با کمک آزمون های آماری c2 و McNemar در نرم افزارهای آماری SPSS15 و Epi آنالیز شد.یافته ها: در مقایسه یافته کیفی قیفی شدن (Funneling) بعد از مانور والسالوا با یافته های معاینه بالینی، حساسیت 91.3 درصد در Anterior vaginal wall prolapse (AVWP)، حساسیت 94.1 درصد در Posterior vaginal wall prolapse (PVWP) و حساسیت 100 درصد درApical vaginal wall prolapse (Apical VWP)  به دست آمد. در مقایسه یافته کیفی قرار گرفتن مثانه زیر سمفیز پوبیس با معاینه بالینی، حساسیت 82.6 درAVWP، حساسیت 94.1 درصد در PVWP و حساسیت 90 درصد در Apical VWP به دست آمد. در مقایسه یافته های کیفی حجم مثانه، ضخامت مثانه، حجم ادرار باقی مانده (PVR) و نسبت حجم ادرار باقی مانده به حجم مثانه با معاینات بالینی ارتباط معنی داری به دست نیامد. در مقایسه یافته کمی میزان قرار گرفتن مثانه زیر سمفیز پوبیس در مقایسه با معاینه بالینی نقطه برش 7.4 (Cut off point) میلی متر به دست آمد.نتیجه گیری: برای ارزیابی شدت پرولاپس ارگان های داخل لگنی (POP) و به خصوص پرولاپس، از سونوگرافی شکمی (TAS) نیز می توان استفاده کرد. مشاهده قیفی شدن گردن مثانه (ابتدای پیشابراه) و نزول مثانه زیر سمفیز پوبیس با حساسیت نزدیک به 90 درصد قابل استفاده است و مشاهده آن ها به عنوان یک آزمون غربال گری در همگی بیمارانی که تحت سونوگرافی شکمی قرار می گیرند، ارزش تشخیصی از نظر وجود POP دارا می باشد.

زمینه و هدف: بیماران مولتیپل اسکلروزیس (ام اس) نسبت به افراد سالم دارای سطوح بسیار بالاتری از اختلالات روانی نظیر افسردگی، اضطراب و استرس هستند که به شدت بر کیفیت زندگی آنان تاثیرگذار است و نقش مهمی در تحریک شروع حملات بیماری مولتیپل اسکلروزیس (ام اس)، بدتر شدن علائم و افزایش خستگی دارند. از درمان های رایج و کم هزینه در طب مکمل تن آرامی می باشد. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر تکنیک تن آرامی بر افسردگی، اضطراب و استرس زنان مبتلا به ام اس انجام شد. روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه کار آزمایی بالینی تصادفی که بر روی 50 بیمار مبتلا به ام اس مراجعه کننده به کلینیک ام اس بیمارستان کاشانی اصفهان انجام شد. پس از نمونه گیری به روش آسان، نمونه ها به صورت تخصیص تصادفی در دو گروه آزمون و کنترل قرار گرفتند. در گروه آزمون تکنیک تن آرامی طی 4 هفته، دو بار در هفته به مدت 40 دقیقه برای هر بیمار انجام شد و گروه کنترل فقط تحت دریافت مراقبت و درمان های معمول دارویی طبق دستور پزشک معالج قرار گرفتند. اطلاعات با استفاده از پرسشنامه DASS-21 قبل، بلافاصله و دو ماه بعد از مداخله در دو گروه جمع آوری گردید. داده ها توسط SPSS و آمار توصیفی و استنباطی تجزیه وتحلیل شدند. یافته ها: میانگین نمرات استرس، اضطراب و افسردگی قبل از اجرای مداخله در دو گروه اختلاف معنی داری نداشت (P>0.5)، اما بلافاصله بعد از مداخله آزمون تی مستقل تفاوت معنی داری بین میانگین نمرات استرس دو گروه (P=0.001)، اضطراب (P=0.02) و افسردگی (P=0.02) را نشان داد، اما دو ماه بعد از مداخله تفاوت معنی داری فقط بین میانگین نمره استرس دو گروه (P=0.003) وجود داشت. همچنین آزمون آنالیز واریانس با اندازه های تکراری نشان داد که میانگین نمره استرس، اضطراب و افسردگی در زمان های مختلف در گروه آزمون تفاوت آماری معنی داری داشت (P<0.001) و در گروه کنترل وجود نداشت (P>0.05). نتیجه گیری: به نظر می رسد اجرای تکنیک تن آرامی بر کاهش استرس، اضطراب و افسردگی مبتلایان به ام اس موثراست. هرچند اثر تداومی این تکنیک بر استرس بیشتر بوده است، لذا انجام این تکنیک به عنوان روشی مقرون به صرفه در هزینه و زمان توصیه می شود.